پس از برخورد سیارک “دایناسورها” شرایط بدی را تجربه کردند

حدود ۶۶ میلیون سال قبل، یک سیارک ۱۲ کیلومتری به منطقه کربناتی یوکاتان در جنوب خلیج مکزیک برخورد کرد، دهانۀ عظیم چیکشلوب را ایجاد کرد و به انقراض گسترده %۷۶ از گونه‌ها در انتهای دوره کرتاسه منجر گردید.

image e Chicxulub Asteroid

دایناسورها نیز در میان جاندارانی بودند که نتوانستند از این مخاطره بزرگ جان سالم به در ببرند. در طی این رویداد، سنگ هدف با افزایش شدید دما روبرو شد، تبخیر گشت و دفع شد. ماحصل این رویداد عظیم، آزاد شدن آئروسل سولفات، گردوغبار و دوده به اتمسفر بالایی زمین بود؛ که به این علت نور خورشید نرسید و موجب کاهش دما شد و سیاره تیره گردید. نشانه‌هایی از سوختگی ارگانیک در انتهای دوره کرتاسه دیده شده، اما منبع آن در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

یکی از نویسندگان مقاله، پروفسور جان کرتین، محقق در مرکز ژئوشیمی ایزوتوپ و ارگانیک دانشگاه کرتین استرالیا گفت: «منبع سوختگی‌ها و عامل ایجاد آن‌ها که می‌توان به آتش‌سوزی گسترده یا کربن نسبت داد، درک ما را از پیامدهای برخوردی که ۶۶ میلیون سال پیش رخ داد، به طور مستقیم تحت تاثیر قرار می‌دهد. وقتی این سیارک به زمین برخورد کرد، سنگ هدف با افزایش شدید دما روبرو شد، تبخیر گشت و دفع شد. ماحصل این رویداد، آزاد شدن آئروسل سولفات، گردوغبار و دوده به اتمسفر بالایی زمین بود».

main dino doomsday

پروفسور گرایس و همکارانش نشان دادند که هیدروکربن‌های آروماتیک پلی‌سایکلیک به همراه مواد آلی زمینه را برای ایجاد زمستانی سخت فراهم کردند و جهان در تاریکی فرو رفت. روی هم رفته، این اتفاقات به انقراض گستردۀ جانداران ختم شد.

دکتر شلبی لیونز، دانشمند در گروه زمین‌شناسی دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا بیان کرد: «دلیل نشانه‌های سوختگی برای بیش از ۳۰ سال است که مورد بحث و بررسی قرار دارد؛ برخی از محققان بر این باورند که آتش‌سوزی‌های گسترده در اثر این برخورد، عامل اصلی انقراض جانداران است. اما ما دریافتیم که آتش‌سوزی‌های گسترده تاثیر کمتری بر تغییر ناگهانی آب و هوا و انقراض گسترده جانداران داشته است.» یافته‌های این تحقیق در Proceeding of the National Academy of Sciences منتشر شده است.

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

دیدگاهتان را بنویسید