میماس: قمر کوچک با یک دهانۀ بزرگ

هر چیزی که با “میماس” برخورد کرده، تقریباً آن را نابود کرده است. از این برخورد، یکی از بزرگترین دهانه‌های برخوردی بر روی یکی از کوچکترین قمرهای اطراف زحل برجا مانده است.

Mimas Cassini

تحلیل‌ها نشان می‌دهد که یک برخوردِ کمی بزرگتر، می‌توانست میماس را کاملاً نابود کند. دهانۀ غول‌پیکر روی سطح حدود ۱۳۰ کیلومتر وسعت دارد، این دهانه “هرشل” نام دارد و در سال ۱۷۸۹ توسط اخترشناس “ویلیام هرشل” کشف و به همین اسم نامگذاری شد. جرم پایین میماس یک گرانش سطحی را به وجود می‌آورد که به اندازه‌ای قوی است که یک جسم کروی را ایجاد کند، اما به اندازه‌ای ضعیف است که چنین ویژگی‌های سطحی درشتی را ایجاد می‌کند.

میماس غالباً از یخ آب و مقداری سنگ تشکیل شده است – بنابراین دقیقاً می‌توان آن را به صورت یک گلوله برفی بزرگ و کثیف توصیف کرد. این عکس برجسته را فضاپیمای کاسینی در سال ۲۰۱۰ در حین چرخش به دور زحل، از “میماس” گرفته است.

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

دیدگاهتان را بنویسید