از لحاظ ریاضیاتی “سفر در زمان” بدون پارادوکس ممکن است

بر اساس تحقیقات جدیدی که در دانشگاه کوئینزلند انجام شده، سفر در زمان با اراده آزاد و بدون پارادوکس از لحاظ منطقی امکان‌پذیر است.

image e Time Travel

جرمِین توبار دانشجوی رشته ریاضیات و فیزیک دانشگاه کوئینزلند، در این باره گفت: «دینامیک کلاسیک می‌گوید اگر شما حالت یک سامانه در یک زمان خاص را بشناسید، می‌توانید تاریخچهٔ کامل آن سامانه را بدانید. این مسئله کاربردهای گسترده‌ای دارد؛ از ارسال موشک به سیارات دیگر تا مدلسازی جریان مایعات.»

این محقق افزود: «برای مثال اگر من موقعیت و سرعت فعلی یک جسم ِ در حال سقوط به وسیلهٔ نیروی گرانش را بدانم، می‌توانم محل آن در هر زمان را محاسبه کنم. اگرچه نظریه نسبیت عام اینشتین وجود حلقه‌های زمانی یا سفر در زمان را پیش‌بینی می‌کند (که در آن یک رویداد می‌تواند همزمان در گذشته و آیندهٔ خود باشد) و از لحاظ نظری مطالعات دینامیک را وارون می‌سازد.»

نظریهٔ یکپارچه‌ای که بتواند وجود همزمان دینامیک کلاسیک با نسبیت عام اینشتین را ممکن سازد، می‌توان اسب تک شاخ علم فیزیک دانست. “توبار” اضافه کرد: «اما علم امروزی می‌گوید این دو نظریه نمی‌توانند همزمان درست باشند. به عنوان فیزیکدان، ما می‌خواهیم اساسی‌ترین قوانین کیهان را بفهمیم. سال‌ها من در این فکرم چگونه علم دینامیک می‌تواند با پیش بینی‌های اینشتین سازگار شود. به این مسئله فکر می‌کردم: آیا سفر در زمان از لحاظ ریاضیاتی ممکن است؟»

توبار و همکار او، دکتر فابیو کاستا از مرکز سامانه‌های مهندسی شدهٔ کوانتومی در دانشکدهٔ ریاضیات و فیزیک دانشگاه کوئینزلند راهی برای «به توان رساندن اعداد» یافتند. محاسبات آن‌ها می‌تواند نتایج شگفت انگیزی برای علم داشته باشد.

دکتر کاستا در این باره گفت: «محاسبات ریاضیاتی درست هستند؛ نتایج آنها نیز خوراک فیلم‌های علمی-تخیلی است. فرض کنید در “زمان” سفر کنید تا اولین فردی که در دنیا به کرونا مبتلا شد را از قرار گرفتن در معرض این ویروس نجات دهید. از سویی اگر شما آن فرد را از مبتلا شدن به ویروس نجات دهید، دیگر انگیزه‌ای برای رفتن به آن زمان برای جلوگیری از ابتلای آن فرد به ویروس نخواهید داشت. این یک پارادوکس است؛ یک ناهماهنگی؛ و اغلب اوقات افراد را به این فکر وا می‌دارد که سفر در زمان در جهان هستی غیرممکن است. یعنی شما می‌توانید در زمان سفر کنید، اما نمی‌توانید کاری انجام دهید که باعث ایجاد پارادوکس شود.»

با این وجود محققان ادعا می‌کنند تحقیق‌شان نشان می‌دهد رویدادها را می‌توان به طور منطقی طوری تغییر داد که با هر عملی که مسافر زمان انجام می‌دهد، سازگاری داشته باشد. این پژوهش به بررسی تاثیر فرایندهای قطعی و غیرتصادفی روی چندین منطقه دلخواه در فضا-زمان می‌پردازد و نشان می‌دهد که چگونه منحنی زمانی بسته، مانند آنچه اینشتین پیش‌بینی کرده بود می‌تواند با قوانین اراده آزاد و فیزیکی کلاسیک مطابقت داشته باشد.

پژوهش این محققان نشان می‌دهد لزومی ندارد حتماً یکی از این دو حالت برای ایجاد پارادوکس سفر در زمان اتفاق بیافتد. در نتیجه این امکان برای رویدادهایی وجود دارد که بتوانند خود را به گونه‌ای با شرایط منطبق کنند تا از لحاظ منطقی با هرگونه عملی که مسافر زمان انجام می‌دهد، سازگار باشند. محاسبات ریاضیاتی این دو محقق نشان می‌دهد «سفر در زمان» به طور منطقی و بدون پارادوکس در جهان، امکان‌پذیر است. این تحقیقات در مجلهٔ Classical and Quantum Gravity منتشر شده است.

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

دیدگاهتان را بنویسید